උණවටුන සාගතාගමනය

නන්දා මාලිනියගේ "හද විල කළඹන" ගීතයෙහි අන්තරා කොටසේ තාලයට ගායනා කරන්න.

කඳුලක් ඉනුවා කම්මුල් තෙමමින්
කෑමත් නෑ. . . බීමත් නෑ. . . හඬමින්
ආපහු මේ ලෙස නොයමියි සිතමින්
බොක්කේ අමාරුව සුවවේ පතමින්

ටානන ටානන ටානන ටානා. . .
ටන නන නානන ටානන නානා. . .
ටන නා නන... ටානන නා නා. . .
ටනා නනා නන ටන්ටන ටානා. . .

අනුරාධපුරයට ගංවතුර ගැලුවේය. සිරීපාදේ නැග්ගොත් සතියක් කකුල් සොලවන්න හොඳ නැත. බංකුවක් ඉස්සූ පමණින් සද්ධන්තයින්ගේ කොන්ද ඇවිලේ. අහෝ පලමු ප්‍රකාශය හැරෙන්නට අනිත්වා සත්‍ය බවට අප සිතට තරයේ අවධාරනය කර ගනිමු.

පලමු වරට අලුත් බැඳපු ජෝඩුව සහ අලුත අපට සෙට් වූ ජෝඩුව ට්‍රිපට සෙට් විය. බ්ලොග් තුල හේ රේවන් හා විශ්මි වන්නාහුය. හාපෝ උනුත් මඩකරි ය. කිසිම දෙයක් කුසට දාගත නොහැකි තරමේ බොක්කේ රිදිල්ලක් නිසා මාද දුකෙන් ට්‍රිපට එක්විය. සෙට්වීම බේබදු ළමා සමාජයේ සභාපති ගුදම් ආචාරී මරේ තුමාද, ලේකම් ඒ. ඇස්. පී. ලසිත බ්ලොටින් කොස්තා ද මා රියට ගොඩ වන විට ඇතුලේ සිට එලිය බලන් දත් විලිස්සාගෙන සිටියහ. උන්ට එදා හෙන සතුටු දවසකි. බීම කෙසේ වෙතත් කෑම ඉතිරිය. උන් ඒවා දෙස ගිජු බැල්මකින් බලා සිටියහ. රියේ පසුපස අසුනේ කැමරාවක් මූනේ ඇලවුනු බුවෙක් බලා සිටියේය. උගේ වම් ඇස පිටතට නිරාවරණව ඇතිමුත් එය චව්චව් ය. නොහොත් වසාගෙනය. ඌ ඇරුනු ඇස ඔස්සේ මිලිමීටර් දහ අටේ දර්ශන නරඹමින් සිටියි.

මීලඟට වාහනය නැවැත්වූයේ රාව්වන භවන් ඉදිරිපිටය. වාහනය ගේට්ටුව ලඟට එද්දී ස්නානය පටං ගත් රාවණ සීතා යුවල, ඒඇස්පී සහ ගුදමා එකතුව ජිම් පප්පා සීසර්ගේ අභියෝගෙට හෝටලේකට දුන් බැස්ටියට සමවෙන්ට එතන තිබ්බ පාන් බනිස් තුන්සක රියකට බැස්ටිය දී අවසන් වන තෙක්ම රියට ගොඩ වුනේ නැත. යන්තං සන්තං උන්ගේ ආගමනයටද පසු සියලු දෙන වාද්දුවේ මැර වැම්පයරී සොයා ගමන් ආරම්භ කලහ. තුන් තිස් පැයේම හිකිස් ගාගෙන සිටින ඇයද නිවසින් ගොඩවී වාහනයේ මැද අසුන බංකුවක් කිරීමට දායක විය.

රිය පුරාවටම පැතිර ගියේ එකම කසුකුසුවකි. දිවියේ දුක්ඛිතම චාරිකාව එයම වන්නට කසුකුසුවට අදාල හේතුවම විය. මාගේ අහාර සම්බන්ධයෙන් වූ නිහඬතාව ගැන තොරණේ කතාව නොදරුවාගෙනි. ඒ කුජීත හඬින් වූ කවි බන තැලීම ඒඇස්පී බ්ලොටාගෙනි. අතර මැදින් වූ ඌණපූර්න සහ මඩ හිනා අනික් උන්ගෙනි. සබාගේ සැමියා වූ ගුදම් මරේගේ කුප්ප කුජීත සිනහව, උගේ උගුරට ගල් බෝතල් පතුලක් බස්සවන්නට තරම් කේන්තියක් ජනිත කරයි. හාපෝ ඒ ගැන කතා ඵලක් නැත. "මා අසරණ වෙලා වගේ සිතට දැනෙනවා. . ."

දෙයියෝම බලාගන්ට" කෲර සිතක් ඇති බ්ලොටා මා අසලටම වී රසකරමින් කිරිබත් ගිල්ලේය.බොක්කේ හිස් තැන් කෙහෙල් ගෙඩි වලින් පිරෙව්වේය. අසරණ මං තැඹිලි ගෙඩියකින් උදා ආහාරයට සැනහුනේය. අප උණවටුනට සේන්දු වීමු.

බේබද්දෝ "කූර කටේ.. ෂොට් එක අතේ.." ක්‍රමයට තුන් තිස් පැයම ගෙවීය.

පොඩිත්තෝ සෙල්ලම් කලහ.

සමහර ජෝඩු නාද්දී තවත් සමහර ජෝඩු මුහුදට නෙත් යොමා සිටියහ.

සමහරුන්ව වසන්නට වෙරළේ සියලුම වැලි ගොඩ කරන්නට විය.

අහෙම්. . . අහිතක් නොසිතන්න.

බෝතල් ද දිලිසෙමින් තිබිනි.

අනිත් එකා මේ ඔක්කොම පොටෝ ගැසීය.

දිවා ආහාරයෙන්ද පසු අවසානයේ සුව දුක් විමසන්නට "පහන් ද හැකර්" තුමාද පැමිණි අතර අවසන සියල්ලෝ සතුටින් විසිර ගියහ.

නියම දවසේ අවසන ලෙඩ දුක් අමතකව තිබිනි.

කැමරා දෙකට සොඳුරු දසුන් එක්ව තිබිනි.

ඇඟිලි දිගු කරන්නන් වෙත ආද‍රයෙනි

සෙට් වීම් සෙට් එකේ අරමුණක් කියා හැඳින්වීමට යමක් නැත. එහි ලබා ගත යුතු යැයි සම්මත බලාපොරොත්තුවක් නැත. සමාජයේ නරක මුලිනුපුටා දැමීම, යහපත් ගුණධර්ම ඇති කිරීම, බ්ලොග් අවකාශය වඩා යහපත් කිරීම, නිර්මාණශීලිභාවය ඉහල නැංවීම, ගුණාත්මකභාවය වැඩි දියුණු කිරීම ආදීය සෙට් වීමට අවශ්‍ය නැත. අප එකතු වෙන්නේ මෙවැනි අරමුණක් ලබා ගැනීමට නොවන අතර කලින් සඳහන් කර ඇති අන්දමටම සෙට් වීම යන්න පමණක් අරමුණු කරගෙනය. අපේ පිරිස එක්කාසු කිරීමට දේශපාලනික අදහසක්, සමාජයීය චින්තනයක් හෝ වෙනත් දාර්ශනික බම්බුවක් අවශ්‍ය නොවේ. අවශ්‍ය වන්නේ නිවාඩුවක් සහ ගමන් ගාස්තු පමණි. සෙට් වීම ව්‍යාපාරයක් නොවේ. සෙට් වීම තුලින් ‍කොහේවත් යන උන්ගේ බ්ලොග් වල ගුණාත්මකභාවය වැඩි කිරීමට උත්සහ දරන්නේ නැත. අදහස් දැක්වීමේ නිදහස හෝ එවැනි සමාජ ව්‍යාපාරයක් සෙට් වීමේ නැත. මේ නැවත නැවත කියන්නේ මින් පෙර දැක නැති දෙයක් සෙට් එක තුල නැති බවත් මිතුරන් පිරිසක් එක්රැස් වීම හැර අමුතු දෙයක් එයින් බලාපොරොත්තු නොවිය යුතු බවත්ය. 

නමුත් පසුගිය කාලය තුල කතා බහට‍ ලක්වූ බ්ලොග් අඩවියක් වන "ඇනෝනිමස් ආතල්"හි පලවෙන ලිපි සම්බන්ධව හා එහි බ්ලොග් හිමිකරුවන් කවුරුන්ද යන්න සම්බන්ධව විවිධාකාර චෝදනා "සෙට් වීම්" වලට, "ෆිට් එකට" එල්ල වීමට පටන් ගැනෙද්දී අප කවුද, අපෙන් යමක් බලාපොරොත්තු විය යුතුද යන්න ගැන මේ චෝදනා එල්ල කරන්නවුන්ට අබ ඇටයකුදු දැනුමක් නොමැති බව අපි දුටුවෙමු. ඇනෝනිමස් ආතල් බ්ලොග් අඩවිය තුල මුල සිටම සෙට් එකේ ශෛලිය කොපි කිරීමේ වෑයමක් පවතින බව අපි නිරික්ෂණය කලෙමු. එය හිතා මතාම එහි කියවන්නන් හට එම කොපි කිරීම් උලුප්පා දැක්වීමට ප්‍රයත්න දරන බවද නිරීක්ෂණය කල හැක. නමුත් කවුරුන් කුමක් කලත් එය අපේ නිදහසට බාධාවක් නොවේ නම් වැඩි අවධානයක් යොමු නොකිරීම අපගේ සාමාන්‍ය සිරිතයි. තම තමන්ගේ හැරමිටි ඕනෑ ආකාරයට වැනීමට තමාට නිදහස ඇත. නමුත් ඒ නිදහස කෙලවර වන්නේ අනෙකාගේ නාසයේ අගිනි. සෙට් එක කොපි කිරීම අපේ වැඩක් නොව එය සිදු කරන්නාගේය.

නමුත් ඇනෝනිමස් ආතල් හිමිකරු සමඟ තිබෙන එදිරිවාදීකම් සෙට් එක පිටින් යවා සිඟිති ආතල් ගැනීමේ ප්‍රයත්නය දිග හැරීමත් සමඟ මේ පිලිබඳව නිහඬව සිටීමේ තේරුමක් නැති බව පෙනී ගොස් ඇත. සෙට් එක තුල විවිධ මත දරන්නන් සිටින මුත් සෙට් එක තනිව ගත් කල එක් මතයක් නියෝජනය කර ඒ පිලිබඳව පෙනී සිටිමේ අවශ්‍යතාවයක් දැනට පැන නැගී නොමැත. එසේම එවැනි මතවාදයක් සඳහා පෙනී සිටිනවානම් ඇනෝනිමස් ලෙස හැංඟී සිට ගල් ගැසීමේ ක්‍රමයක් අප විසින් අනුගමනය නොකෙරේ. ‍සෙට් වීම් සාමාජිකයින් තම තමන්ගේ අදහස් තම තමන්ගේ අදාල මංගත නම් වලින් තම තමන්ගේ බ්ලොග් අඩවි තුල පැහැදිලිව සටහන් කර ඇත. එසේ තිබියදී අඥාතව ලිපි ලිවීමේ අවශ්‍යතාවයක් තවදුරටත් පැන නොනඟින බවට යමෙකු තේරුම් ගත යුතුය. 

ප්‍රතිචාර මඟින් පැහැදිලිව ඇනෝනිමස් ආතල් යනු සෙට් එකේ "වැඩක්"/"‍ගේමක්" නොවන බව පවසා තිබියදීත් සෙට් එකටම සියලු දේ බැරකර දැමීමේ ප්‍රයත්නයේ වගකීම භාර ගත යුත්තේ කවුද යන්න පිලිබඳව පැහැදිලි අදහසක් අප සතුව ඇත. නමුත් එලෙස ඇඟිල්ල දිගු කොට අපට ලැබෙන දෙයක් නොමැත. තම තමන්ගේ මොළ පරිමාව අනුව බුද්ධි මට්ටම සීමා වීම පිලිබඳව එම පුද්ගලයාට, පුද්ගල කණ්ඩායමට හෝ අපට සිදු කල හැකි දෙයක් නැත. මේ එක එකා ලබා උපන් හැටියැයි සිතා අපගේ වැඩක් බලා ගැනීමට අප යොමු වන්නේ එනිසාය. 

සෙට් එකේ ක්‍රියා කලාපය පිලිබඳ යම් විවේචනයක් තිබේ නම් හැංඟි හැංඟි ආතල් නොගෙන ප්‍රසිද්ධියේ එම විවේචනය යොමු කරන ලෙස අපි ඉල්ලා සිටිමු. ඒ එසේ විවේචනය කිරීමේ සාධාරණත්වය පිලිබඳ විවේචකයාට මතක් කර දීමට හැකි නම් ඉතාමත් අගනා නිසාවෙනි. 

මේ එසේ විවේචනය කිරීමට ලක ලෑස්තිවන්නවුන්ට කරන නිල නිවේදනයයි. ඇනෝනිමස් ආතල් සෙට් වීම් මගින් පවත්වාගෙන යන බ්ලොග් අඩවියක් නොවේ. එහි පලවන කිසිදු ලිපියක වගකීමක් අප විසින් භාර ගනු නොලැබේ. එවැනි වගකීමක් අප පිට පවරා දමා ස්වයං චූන් ගැනීමේ ආසාවක් යමෙකුට තිබේ නම් මෙය කියවා බලා එය සිදු කරන ලෙස අපි ඉල්ලා සිටිමු. තම තමන්ගේ මානසික මට්ටම හඳුනා ගැනීමට එවිට ඔහුට/ඇයට හැකි වනු ඇත. 

බොන්නේ අපිය....බොන්නට සෙට් වෙන්නේද අපිය....බීලා වැටෙන්නේද අපිය....කන්නේද අපිය....කන්නට සෙට් වන්නේද අපිය....කාලා නන්නත්තාර වන්නේද අපිය..

ඉරිසියා කරන්නේ උඹලාය..අපිව දැකලා යලිත් සෙට් වෙන්නේද උඹලාය..

සිනහව අතරින් කඳුලක් උපන්නා..

ෆිට් එකේ අපි අපේ ජිවිත ඇතුලේ ගො‍ඩක් වෙලාවට එකතු වෙලා තියෙන්නේ අපේ හිත් වල තියන සතුට බෙදාගන්න.. අපි විශ්වාස කරනවා හැම වෙලේම අඩ අඬා හූල්ල හූල්ල ‍ජිවත් වෙනවට වඩා එතනින් එහාට ගිය තැනක ජිවතේ තියන එක හොදයි කියලා.. ඒ නිසයි මේ බ්ලොග් එකේ ලියන ගොඩක් දේවල් හිනාවට.. සරළ මිතුරු හමුවීම් වලට සීමා උනේ..

ඒත්..

ජිවිතේ කියන්නේ ඊට වඩා ගොඩක් වෙනස් අවිනිශ්චිත තා වලින් පිරුණු මොහොතවල් ගොඩක එකතුවක්..

ඒ නිසයි මේ ලිපිය අනිත් ලිපි වලට වඩා වෙනස් වෙන්නේ.. අපේ අවසාන හමුවීම සිද්ධ උනේ බදුල්ලෙදි.. බොහොම හදිස්සියේ.. ඒ වෙන කිසිම දෙයක් ‍නිසා නෙවෙයි.. අපේ ‍සහෝදර "එච්" හෙවත් හරේෂ් ගේ තාත්තාගේ අභාවය.. නිසියි.

ඒ පණිවිඩය කොයි තරම් හදිසියේ ලැ‍බුනු දෙයක් ද කියනවා නම් සිකුරාදා රෑ 8.45 ට විතර පණිවිඩය මුලින්ම අහපු හැමදෙනෙක්ම මුලින්ම ඇහුවේ.. ඇත්තක්ද නැත්තං විහිළු කරනවාද කියලයි.. කෙනෙක් ගේ මරණයක් විහිළුවක් විදියට ගන්නේ නැති වුනත් ඒ වගේ දෙයක් අහන්න අපි කවුරුවත් සූදානම් වෙලා නොහිටීමයි හේතුව උනේ..ඒ ප්‍රශ්ණෙන් පස්සේ ඊලග තත්පරේ අපි හැමෝම ගොළු ‍උනේ එතනින් එහාට මොකද කරන්නේ කියන හිස් තැනක් එකක්යි. තත්පරේකට ඒක අ‍පිට පෞද්ගලිකව සිද්ධවුනු දෙයක් උනා..

තාත්තා නැති වෙලා තිබුනේ හදිසියේම ඇති වුනු හෘදයාබාදයක් නිසයි..

ජිවිතේ කවදාවත් අපිට ආයේ අපේ එච් වෙනුවෙන් ඒ අඩුව පුරවන්න බැරි උනාට.. හැකි විදියට ඔහුත් එක්ක ඔහු ළගින් වෙලාවේ හැටියට අපිට කරන්න පුළුවන් ‍උපරිම කරන්නයි අපිට උවමනා උනේ..

හැකි හැම දෙනාම තමන්ට හැකි මොහොතෙම බදුල්ල බලා පිටත් උනේ ඒ හැඟීමෙන්.. බොහෝ හේතූ නිසා එන්න බැරි උනු අය හිත් වලින් දුක්වුනු බව අපි දන්නවා..

ඉරිදා දවසේ මළගෙදර වැඩ කටයුතු සිද්ධ කලා..

මං දන්නවා මේ වගේ වෙලාවල් බ්ලොග් ලියලා බෙදාගන්න සුදුසු අවස්ථා නෙවෙයි.. නමුත් ‍මම මේ ලිපිය ලියන්නේ හරේෂ් වෙනුවෙන් පහුගිය දවස් වල එකතු උනු අපේ අයට ස්තූති වන්ත වෙන්නයි..

මරේ,ලිශාන්,මුචා,ට ස්තූතියි සෙනසුරාදා උදේම පිටත් වෙලා අපි වෙනුවෙන් එහෙට ගියාට.. ඒ වගේම අවසන් කටයුතු සිද්ද කරන වෙලාව වෙනකනුත් එයින් පසුවත් එහි ගත කිරීම සම්බන්ධව..

හැමදේම ගැනම හොයා බලමින් අප වෙනුවෙන් වෙහෙසුනු රංගි අක්කාට ගොඩක් ස්තූතියි..

මෙයිට අමතරව ෆිට් එකේ අපේ අනිත් හැමෝටමත් ස්තූතියි අපිත් එක්ක අපේ දුක බෙදාගන්න එකතු උනාට..

විශේෂයෙන්ම කුෂාන් වන්නිආරච්චි අයියටයි ෆා ද බ්ලොගී ටයි ස්තූතියි අපේ යාළුවන් එහේ ඉන්නකම් එයාලාව බලාගත්තට..!

මීට වඩා මේ සටහන ලියන්න මට හිත් දෙන‍්නේ නැහැ.. අවසාන වශයෙන් හැමෝටම ස්තූතියි..

හරේෂ් ගේ තාත්තට තමන් විශ්වාස කරන ආගමකට අනූව මරණින් මතු සැනසීම ලැබේවා කියා ප්‍රාර්ථනා කරනවා ... ඔහු නැති අඩුව අපිට හැමදාම දැනේවී...!